خانه وبلاگ
بايگاني شده ها
ايميل من
نویسندگان وبلاگ
بی او هیچم
آرشیو وبلاگ
اسفند ۸٩
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
دی ۸٧
آبان ۸٧
تیر ۸٧
اردیبهشت ۸٧
اسفند ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
تیر ۸۳
خرداد ۸٢
لینک دوستان
تمام خلقت در انتظارند
نجواي شبانه
بنام تك نگارنده عشق
اقا محمد دوست خوبم
گفتمان ديني جوانان ( بانوان )
مسافر
يا عشق ادركني
سرود مجلس ما ذکر خير توست ( مريم خانم)
حجت الاسلام پناهیان
سایت هیئت محبین
دانلود مداحی و سخنرانی
لیست سی دی های سخنرانی پناهیان
مجموعه سخرانیهای استاد پناهیان
پرشين وبلاگ
تودی لینک
مای پردیس
دوست یابی سالم
طراحی وب
آمار وبلاگ 
خروجی وبلاگ
لوگوی دوستان
خدای یکتای من
خدای یکتای من
با تو سخن می گویم
منم یک بنده ام مانند همه بنده های تو
هر چند گنهکار و بد و شاید رانده شده از در و درگاهت باشم
ولی خلق شده به دست توام
و تو خالق منی
تو را به یگانگی قبول دارم و می ستایم
و می دانم که همه چیز دست توست . می دانم با تو بودن یعنی خوشبختی و بی تو بودن یعنی بدبختی
می دانم که باتو بودن یعنی بهشت و بی تو بودن یعنی عذاب
و می دانم که می دانی اگر بد بوده ام برای خود بودم
اگر بد کردم به خود کردم
میدانی که در تمام سالهای زندگی و بد بودنم باز هم تو را نه از ذهنم نه از زبانم و نه از روز و شبم دور نکردم
هنوز هم آرزوی من تویی و هنوز هم از تو در این دنیای نا آرام آرامش میخواهم
خودت آگاه به دل متعفن منی که در تمام روزهای دنیاییم آزاری برای کسی نداشتم
میدانی کسی از اعمال و رفتار و کردارم دلگرفته و دلشکسته نگشته
دیده ای که کسی از من نامهربانی ندیده
و کسی از من بی وفایی جز تو
در مقام بندگی بی وفای به تو بودم ولی برای بندگانت باوفاترین
خدایا اکنون از تو مهربانی تو رو خواهانم
به گدایی محبتت آمده ام
و نیازمند آغوش توام
و درمانده نگاه تو
اکنون بنده ای بد نیستم ، عبدی دل گرفته ام
دل گرفته از همین دنیا و همین مردم دنیایی که تو خالق آنی
آی خالق دنیا
آی خالق انسان
آی خالق مردم روی زمین
دستانم رو بگیر و به بالا ببر
بالا ... بالاتر
جایی که بتوانم نفس بکشم در هوایی که بوی نفس کسی نباشد .
پيام هاي ديگران () link سهشنبه ۱٠ اسفند ،۱۳۸٩ - بی او هیچم
میسوزم از فراقت روی از جفا بگردان / هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان
دلم گرفته
اونقدر که هر چقدر بگم دل گرفته ام بازم کمه
اونقدر که دل گرفته های عالم هم نمیتونن بگن با تو همدردیم ،
اونقدر که حالم رو فقط خدای دل گرفته ها درک میکنه و میفهمه
اونقدر که دوست دارم فقط دل گرفتگیم رو فراموش کنم
و بازم چه بهونه ای بهتر از اینکه غم دوری و نبودن آقامون رو شکوه کنم و گریه هام رو به آقام هدیه کنم
آخ که گفتم آقام
اینهمه روز و شب من خودم رو خودمونی میگیرم باهات و میگم آقام آقام
یعنی شده تو هم یه بار به من بگی شیعه من یا نمیدونم بنده من
غلام من
اینجا محل کاره نمیشه گریه کرد و اشک ریخت
ولی چقدر دل تنگم این بیت ها رو الان بخونم و ضجه بزنم
هرچند که خسته ایم از این حال نیا شرمنده اگر ندارد اشکال نیا
ما خط تمام نامه هامان کوفی است آقای گلم زبان من لال نیا
فدای دل مهربونت که گیر من نامهربون افتادی
هم چاه سر راه تو باید بکنیم هم اینکه از انتظار تو دم بزنیم
این نامه چندم است که میخوانی داریم رکورد کوفه رامی شکنیم
آقااااااااا دل تنگ گوشه چشمم
آقا توی این دنیا رهام نکن
آقا یکی هست میتونه تو دنیای پر از گناه و انحراف و چاه و سیاهی گلیم خودش رو از آب بیرون بکشه
ولی من نمیتونم ، قدرت و ایمان و استقامت و شجاعتش رو ندارم
آقا من هنوز خیلی کوچکم
هنوز کوچکم باید دستم رو بگیری تا بتونم راه برم
باید مواظبم باشی نیفتم
باید راه رفتن رو یادم بدی آقا
مگر تو پدر من و شیعه ها نیستی
بابای مهربون عزاداری مادر
خودت به فریاد دل کثیف و پستم برس آقا
آقا رهام نکن ، ولم نکن ، تنهام نذار
تو بین منتظران هم عزیز من،چه غریبی / عجیب تر ، که چه آسان نبودنت شده عادت
چه بیخیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی / فقط نشسته و گفتیم ؛ خدا کند که بیایی
یابن الحسن ، آقای بنده نواز، آقای شیعه نواز ، آبرو دار دو عالم
کدام جمعه دعا مستجاب خواهد شد / سوار صاعقه پا در رکاب خواهد شد
کدام جمعه ز عطر بهشتی گل یاس / بهار غرق شمیم گلاب خواهد شد
خوب آقاجان خودت که بهتر از همه میدونی
اگه کسی با خبر نباشه تو باخبری ، من که به جز تو کسی ندارم آقا
خودت میدونی بی کس و کارم ، خودت میدونی بغیر از در خونه هیچ جای دیگه رو
نمیشناسم ، اصلا کسی بغیر تو نیست که بخوام برم دم خونش ، برم سراغش
آخه از اول همه قصد و نیتم این بوده و هست که به تو برسم
برای تو باشم و اسیر تو باشم ، دنبال تو باشم،دور تو بگردم
فقط از تو بخوام . فقط از تو بگم
آقای جمعه های غریبی ظهور کن / دل را پر ازطراوت عطر حضور کن
یک گوشه از جمال تو یعنی تمام عشق / یک دم فقط بیا و از اینجا عبور کن
.میدونم آقا تنهات گذاشتم ، میدونم وفا نداشتم
میدونم همه حرفهام فقط ادعا بود و بس ، حتی به یکی از اونها هم عمل نکردنم
اما آقا کم ما و کرم توست
هرکجاسلطان بوددورش سپاه ولشکراست/پس چراسلطان خوبان بی سپاه ولشکراست
با خبر باشــید ای چشم انتظاران ظهــــور / بهترین سلطان عالم از همه تنهاتر است
آقاجان میترسم ، میترسم از فردا ، میترسم از بلاهای این دنیا و اون دنیا
میترسم از بی ابرویی جلوی تو و مادر تو
میترسم از غضب خدا
تا با تو باشم ارومم ، وای به وقتی که میدونم و میفهمم از تو چقدر دورم و دور شدم
وای به وقتی که گناهام جلوی چشامه .آخ که چه کردم با دلم
خدایا به فریادم برس
اگر همینطور پیش برم دیگه امیدی به برگشتم نیست
خودت نجاتم بده ، خودت با مهربونی براهم بیار ، خودت یه امیدی به دلم بده
یه نشونه که بفهمم داری کمکم میکنی
یه پیامی که بفهمم میخوای نجاتم بدی
یوسف از جرم زلیخا گر به زندان می رود
یوسف زهرا ببین از جرم ما حبس ابد گردیده است
دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم
پيام هاي ديگران () link چهارشنبه ۱٤ بهمن ،۱۳۸۸ - بی او هیچم
خدا هست هنوز
ماه من غصه چرا ؟؟؟
آسمان را بنگر، که هنوز، بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد
یا زمینی را که، دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت
بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید، زیر پاهامان ریخت
تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست
ماه من غصه چرا؟؟
تو مرا داری و من هر شب و روز، آرزویم همه خوشبختی توست
ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن
کار آنهایی نیست که خدا را دارند
ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی، مثل باران بارید
یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست
با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن
و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز
او همانیست که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد
او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام، غرق شادی باشد
ماه من...
غصه اگر هست بگو تا باشد
معنی خوشبختی، بودن اندوه است
اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواند
که خدا هست
خدا هست
خدا هست هنوز
ویرانه
دو چشم دخترک َتر شد سه نقطه . . . پرید از جا کبوتر شد سه نقطه . . . به دست باد پرپر شد سه نقطه... گمانم دخترک َکر شد سه نقطه . . . بمیرم مثل مادر شد سه نقطه . . . برایش مثل معجر شد سه نقطه . . . به قرآن طاقتم سَر شد سه نقطه . . . بیابان روز محشر شد سه نقطه . . . عصای دست دختر شد سه نقطه . . . کمی مهمان یک سر شد سه نقطه . . . مریض احوال بدتر شد سه نقطه . . . و اینجا قصه آخر شد سه نقطه . . .
اگرچه غنچه بود اما بمیرم
صدای ضربه سیلی و آنگاه
تمام گردنش خون بود خون بود
کبودی رخ و زخم سر ِ او
نزن آقا ، نزن آقا یتیمم
خودم می آیم آقا کعب نی نه
و عمه بعد آن شب در خرابه
دو چشمش را به سختی باز کرد و
و حالا دختری کنج خرابه
صدایش در نمی آمد به گریه
دل یار
گفته بودم که دل یار شکسته نشود از دستم
غفلتم باعث این شد که غریبانه دلش بشکستم
هر چه کردم نشوم علت رنجیدن او، باز نشد
بارها من دل زهرایی او را ز گناهم خستم
گفتم این بار که بر، نامه من مینگرد خوشحال است
لیک اشکش به دلم گفت که من رو سیهم من پستم
قدر یک دوست نشد حرمت او حفظ شود
بیخودی آمدم و بر در او توبه و پیمان بستم
هر کجا مد نظر داشت نبودم که کنم یاری او
سر آن سفره که راضی نبود رفتم و من بنشستم
با همه رو سیهی ،آبرویم به خدا حفظ نمود
بارها من به زمین خوردم و آمد بگرفت این دستم
یا ابن الحسن (روحی فداک)
آیا من شیعه ام؟
اسم من در بین اسامی شیعیانی که پیامبر (ص) به آقایم علی (ع) نشان دادند هست؟
می ترسم ، می ترسم از بی آبرویی
بی آبرویی پیش تو و شیعیان تو
ای که هر چه آبرو دارم به صدقه وجود شما و وجود مهر و محبت شما و اسم شماست
ای که آبروی من هم از بزرگی و سخاوتی هست که خدا به شما داده
از عزت شما پیش خداست اگر عزتی من دارم و آبرویی
همیشه گفته اند چیزی را که شما می دهید پس نمیگیرید
آبرویی که به من دادید . و با آن آبرو پیش خلق خدا محترمم را پس نگیرید
هر چند شیعه نباشم . ولی به شیعه بودن شهرت دارم
مگر نگفتید آبروی شیعه آبروی ماست .
آبرو دار دو عالمم قرار بده ، ای آبرو دار دو عالم
پيام هاي ديگران () link سهشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸۸ - بی او هیچم
محرم آمده ای باده نوشان
محرم آمده ای پرخروشان
دوباره پرچم و بزم محبت
دوباره نوحه و عرض ارادت
دوباره روضه و شور و هیاهو
دوباره دم زدن از غربت او
دوباره نغمههای فاطمیون
دوباره گریههای زینبیون
دوباره پر شده عطر گل یاس
دوباره یک علم با عکس عباس
دوباره چایی روضه دمادم
دوباره فصل غم فصل محرم
دوباره لعن بر آل امیّه
غذای نذری بیبی رقیه
دوباره زندهداریهای هر شب
دوباره گریه بر غمهای زینب
دوباره روز تاسوعا و عاشور
دوباره چهرة نیلی و پرنور
دوباره در عزایی سر شکستن
دوباره با محرم عهد بستن
بیا از فاطمه قولی بگیریم
بپای یوسف زهرا بمیریم
بیا در پیش پایش خاک گردیم
بیا با اشک روضه، پاک گردیم
بیا مشکی بپوشیم از غم یار
بسوزیم از غم و غمهای دلدار
به دور شمع او پروانه باشیم
پيام هاي ديگران () link شنبه ٢۸ آذر ،۱۳۸۸ - بی او هیچمبیا این ماه را دیوانه باشیم
خون خدا
نمیدانم تو را در ابر دیدم یا کجا دیدم
به هر جایی که رو کردم فقط روی تو را دیدم
تو را در مثنوی، در نی، تو را در های و هو، در هی
تو را در بند بند نالههای بیصدا دیدم
تو مانند ترنم، مثل گل، عین غزل بودی
تو را شکل توسل، مثل ندبه، چون دعا دیدم
دوباره لیلة القدر آمد و شوریدگیهایم
تب شعر و غزل گل کرد و شور نینوا دیدم
شب موییدن شب آمد و موییدن شاعر
شکستم در خودم از بس که باران بلا دیدم
صدایت کردم و آیینهها تابید در چشمم
نگاهم را به دالان بهشتی تازه وا دیدم
نگاهم کردی و باران یک ریز غزل آمد
نگاهت کردم و رنگین کمانی از خدا دیدم
تو را در شمعها، قندیلها، در عود، در اسپند
دلم را پَرزنان در حلقه پروانهها دیدم
تو را پیچیده در خون، در حریر ظهر عاشورا
تو را در واژههای سبز رنگ ربنا دیدم
تو را در آبشار وحی جبرائیل و میکائیل
تو را یک ظهر زخمی در زمین کربلا دیدم
تو را دیدم که میچرخید گردت خانه کعبه
خدا را در حرم گم کرده بودم، در شما دیدم
شبیه سایه تو کعبه دنبالت به راه افتاد
تو حج بودی، تو را هم مروه دیدم، هم صفا دیدم
شب تنهای عاشورا و اشباحی که گم گشتند
تو را در آن شب تاریک، «مصباح الهدی» دیدم
در اوج کبر و در اوج ریای شام ـ ای کعبه ـ
تو را هم شانه و هم شان کوی کبریا دیدم
دمی که اسبها بر پیکر تو تاخت آوردند
تو را ای بیکفن، در کسوت آل عبا دیدم
دلیل مرتضی! شبه پیمبر! گریه زهرا(س)
تو را محکمترین تفسیر راز «انّما» دیدم
هجوم نیزهها بود و قنوت مهربان تو
تو را در موج موج ربنا در «آتنا» دیدم
تو را دیدم که داری دست در دستان ابراهیم
تو را با داغ حیدر، کوچه کوچه، پا به پا دیدم
تو را هر روز با اندوه ابراهیم، همسایه
تو را با حلق اسماعیل، هر شب همصدا دیدم
همان شب که سرت بر نیزهها قرآن تلاوت کرد
تو را در دامن زهرا(س) و دوش مصطفی(ص) دیدم
تنور خولی و تنهایی خورشید در غربت
تو را در چاه حیدر همنوای مرتضی دیدم
سرت بر نیزه قرآن خواند و جبرائیل حیران ماند
و من از کربلا تا شام را غار حرا دیدم
به یحیی و سیاوش جلوه میبخشد گل خونت
تو را ای صبح صادق با امام مجتبی(ع) دیدم
تو را دلتنگ در دلتنگی شامی غریبانه
تو را بیتاب در بیتابی طشت طلا دیدم
شکستم در قصیده، در غزل، ای جان شور و شعر
تو را وقتی که در فریاد «ادرک یا اخا» دیدم
تمام راه را بر نیزهها با پای سر رفتی
به غیرت پا به پای زینب کبری(س) تو را دیدم
دل و دست از پلیدیهای این دنیا شبی شستم
که خونت را حنای دست مشتی بی حیا دیدم
چنان فواره زد خون تو تا منظومهی شمسی
که از خورشید هم خون رشیدت را فرا دیدم
مصیبت ماند و حیرت ماند و غربت ماند و عشق تو
ولا را در بلا جستم، بلا را در ولا دیدم
تصور از تفکر ماند و خون تو تداوم یافت
تو را خون خدا، خون خدا، خون خدا دیدم
غصه میخورم که کوچک نیستم
هر شب که انتظار تو را می برم به صبح
شرمنده ام که بی تو نفس می کشم هنوز
سلام آقاجان
ببخشید بی مقدمه حرف میزنم ،
زمانی که کوچک بودیم و قدمون تا کمر آقاها و بزرگترا نمی رسید .
همه میرفتن تو جلسه و هیئت . بهم دست میدادند و روبوسی میکردند و خوش و پش میکردند .
اون موقع به اونها نگاه می کردم و غبطه میخوردم که چرا بزرگ نیستم تا من رو هم تحویل بگیرن و ببینن
غصه داشتم که چرا دیده نمیشم.
ولی الان بزرگ شدم ، قد کشیدم ، به اندازه اونها رسیدم
آره الانم که میرم با همه سلام میکنم و دست میدم و احوالپرسی میکنم و همه منو میبینن و میشناسن
ولی چه فایده ، چه فایده ،
اونروز که کوچک بودم اگر همه دنیا تحویلم نمیگرفتن . اونقدر پاک و معصوم بودم که تو منو تحویل میگرفتی
ولی الان تموم دنیا میبینن منو و تحویلم میگیرن ، ولی به چشم تو نمیام و تو تحویلم نمیگیری
کاش همونطور کوچک بودم
کاش همونطور میموندم
و الان غصه میخورم که چرا کوچک نیستم
پيام هاي ديگران () link شنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸۸ - بی او هیچمخدا در کار و بارش حکمتی دارد
تو را از شیشه میسازد، مرا از چوب میسازد
خدا کارش درست است، این و آن را خوب میسازد
تو را از سنگ میآرد برون، از قلب کوهستان
مرا از بیدِ خشکی در کنار جوب میسازد
در آتش میگدازد، تا تو را رنگی دگر بخشد
به سوهان میتراشد تا مرا مطلوب میسازد
تو را جامی که از شیر و عسل پُر کردهاش دهقان
مرا بر روی خرمن بُرده خرمنکوب میسازد
تو را گلدان رنگینی که با یک لمس میافتد
مرا ـ گرد سرت میچرخم و ـ جاروب میسازد
تو از من میگریزی باز هم تا مصر رؤیاها
مرا گرگی کنار خانه یعقوب میسازد
مرا سر میدهد تا دشت های آتش و آهن
و آخر در مصاف غمزهای مغلوب میسازد
***
خدا در کار و بارش حکمتی دارد که پی در پی
یکی را شیشه میسازد، یکی را چوب میسازد
اعجاز عددی
اعجاز عددی امامان(قرآن،شیعه و...)
در روایتی آمده است که امام کاظم(علیه السلام) به راهبی فرمودند: «خداوند، چند اسم دارد که اگر به وسیلة آنها خوانده شود، ردّ نمیشود؟» آن راهب عرضه داشت: اسامی خدا زیاد است امّا آنچه که به طور حتم سائلش را ردّ نمیکند، هفت تاست. امام کاظم(علیه السلام) فرمودند: «هر تعداد از آنها را که میدانی برایم بازگو».
امام علی(علیه السلام) میفرماید: «سرچشمة علمها در کتابهای [آسمانی] چهار گانه مندرج و علوم آن در قرآن کریم است. علوم قرآن در سورة فاتحه، علوم فاتحه در «بسمالله الرّحمن الرّحیم» و علوم بسمله در بای بسمالله است، و من نقطة زیر باء هستم».1
در معارف دین آمده است که اهل بیت(علیه السلام) در همه چیز با قرآن کریم مساوی و برابراند. بر همین مبنا در این گفتار به بحث دربارة ارتباط میان این دو از جهت اعجاز عددی میپردازیم.
اعجاز قرآن کریم
در قرآن کریم وجوه متعددی از اعجاز وجود دارد؛
از جمله اعجاز در بلاغت و موضوعات آن، آگاهی دادن از غیبت، بیان قضایای علمی، و همچنین اعجاز عددی که عبارت از نظم در تعداد کلمات و حروفی است که برای مفهومی مشخص بیان شده است. به عنوان مثال در قرآن کریم؛ لفظ «ساعت» 24 بار به تعداد ساعات روز؛ لفظ «شهر = ماه» 12 بار به تعداد ماههای سال؛ لفظ «روز» 365 بار به تعداد روزهای سال شمسی؛ لفظ «عزم» 5 بار به تعداد پیامبران اولوالعزم؛ لفظ نماز 5 بار به تعداد نمازهای روزانه، لفظ «طواف» 7 بار به تعداد طواف واجب به دور کعبه؛ از جمله تطابقها، تطابق بین عدد کلماتی که به لحاظ مفهومی موافق یا معکوس یکدیگرند؛ مثلاً:
کلمة «حیات» 145 بار، در مقابل «موت» 145 بار؛
کلمة «دنیا» 115 بار، در مقابل «آخرت» 115 بار؛
کلمة «ملائکه» 84 بار، در مقابل «شیاطین» 84 بار؛
کلمة «حَرّ = گرما» 4 بار، در مقابل «برد = سرما» 4 بار؛ کلمة «ایمان» 11 بار در مقابل «کفر» 11 بار، به کار رفته است.
این اعجاز به واسطة وجود سرّی است که خداوند متعال آن را در حروف و اعداد قرار داده است. وضع نخستن حروف، ابداع خداوندی است که آن را قالب و ظرف حقایق نورانی و کتابهای آسمانی قرار داده و از باب اهمیت موضوع به آنها سوگند یاد نموده و فرموده است: «الم، الر، المص، ن، ق ...» و آیات دیگری از اینگونه که در آغاز سورهها وجود دارد.
امام رضا(علیه السلام) در روایتی میفرمایند: «اوّلین ابداع و خواست و مشیت خداوند، حروف است که آنرا اصل هر چیز، دلیل هر سند، و فصل کنندة هر دشواری قرار داد و به وسیلة آن همه چیز ـ از اسامی حق و باطل یا فعل و مفعول، یا معنی و غیر معنی، ... ـ را از یکدیگر جدا نمود».2
اعجاز دیگر، اعجاز عددی است که اهمیت آن از اهمیت حروف کمتر نیست، و در نظام آفرینش به صورت متوازن وجود دارد. خداوند متعال میفرماید: إنّا کلّ شیءٍ خلقنهٰ بقدرٍ.3
ما که هر چیزی را به اندازه آفریدهایم.
و میفرماید: و أحصٰی کلّ شیءٍ عدداً. 4
و [خداوند] هر چیزی را به عدد شماره کرده است.
و پوشیده نماند که بین حروف و اعداد، رابطه وجود داشته، اعداد سرّ حروف و حروف سرّ افعالاند و به هر وسیلة آن آسمانها و زمین برپا شده است. خدای تعالی موجود را با کلمة «کن فیکون» آفریده که مرکب از هفت حرف و معروف به «حروف تکوین» است.
اعجاز عددی قرآن و امامان(علیهم السلام)
بعد از توضیحی که دربارة اعجاز عددی و اهمیت آن داده شده در اینجا لازم است مقایسهای میان اعجاز عددی قرآن کریم و اهل بیت(علیه السلام) انجام داده و کیفیت بروز اعجاز عددی در اهل بیت(علیه السلام) را یادآوری کنیم. از جمله این موارد اعجاز عبارتند از:
1. اگر حروف مقطّعه قرآن کریم را که در آغاز برخی از سور آن مانند «الم، کهیعص، الر،...» آمده است، جمع و حروف تکراری را حذف کنیم، جملهای کامل و معنیدار به دست میآید که عبارت است از : «صراط علیٍّ حقٌّ نمسکه؛ راه امیرالمؤمنین ـ علی(علیه السلام) طریق حق است که ما به آن تمسک میجوییم».
یا: «علیٌ صراط حقٍّ نمسکه؛ علی(علیه السلام) راه حق است که به آن تمسک میجوییم».
2. کلمة «کساء» و مشتقّات آن 5 بار [در قرآن کریم] آمده است، به تعداد اصحاب کسا که عبارتند از: حضرات «محمد(ص)، علی(علیه السلام)، فاطمه(س)، حسن(علیه السلام) و حسین(علیه السلام)». برای آگاهی بیشتر در این باره به حدیث شریف کسا رجوع کنید.5
3. کلمات «امام»، «خلیفه»، «وصیة»، «عصمت»، «آل» و مشتقات آنها 12 بار به تعداد امامان دوازدهگانه اهلبیت(علیه السلام) به کار رفته است.
4. کلمه «شیعه» و مشتقات آن 12 بار، نشان دهندة حقانیت مذهب تشیع در پیروی از امام «علیبن ابیطالب»(علیه السلام) که تعداد حروف اسم شریفش 12 است، میباشد. همچنین است القاب آن بزرگوار مانند: «امیرالمؤمنین»، «العروالوثقی»، «الصّدیق الأکبر» و «یتلوه شاهد منه» که هر یک از آنها از 12 حرف ترکیب یافته است. و این عدد 12 بر کلمة توحید: «لاالهالاالله»، کلمة نبوت: «محمّدٌ رسولالله» و کلمة ولایت «علی خلیفة محمد» منطبق است.
پس مانند آنچه که دربارة قرآن کریم دیدیم، اعجاز عددی در مورد عترت پاک رسول خدا(ص) نیز بارز است. اگر در اسامی اصحاب کساء ـ یعنی حضرات محمد(ص)، علی(علیه السلام)، فاطمه(س)، حسن(علیه السلام) و حسین(علیه السلام) ـ دقت کنیم درمییابیم که از 19 حرف ترکیب یافته است که مطابق تعداد حروف آیة بسمله «بسمالله الرحمن الرحیم» ـ خلاصه قرآن کریم ـ میباشد.
از امام علی(علیه السلام) نقل شده است که فرمودند:
«همة علوم در کتابهای آسمانی چهارگانه مندرج و علوم آنها در قرآن است. علوم قرآن در فاتحه الکتاب، علوم فاتحه در «بسماللهالرحمنالرحیم» و علوم بسمله در بای بسمالله است و من نقطة زیر باء هستم».6
به عبارت دیگر همچنانکه علوم در قرآن کریم و در بسمله جمع شده، در امام علی(علیه السلام) نیز گرد آمده است.
ابن مسعود میگوید:
همانا قرآن بر هفت حرف نازل شده، که هر حرفی از آن دارای ظاهر و باطنی است و حقاً، ظاهر و باطن آن نزد علیبن ابیطالب میباشد.
و این تطابق موجود بین حروف بسمله و عترت پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر وجود تعادل و تساوی در تمسک به آن دو دلالت میکند. پس همچنانکه فرد مؤمن به وسیلة بسمله خود را از شرّ اجنّه و شیاطین و هر چیز ناپسندی محافظت مینماید، به همین ترتیب خود را به واسطة تمسک به اسامی مبارک اصحاب کسا مصونیت میبخشد.
این مطلب را روایات ما تأیید و بیان میکند که خدای تعالی به هر پیامبری نامهای معصومین پنجگانه را آموخت تا در دشواریها و خطرات به ایشان متوسل شوند؛ مانند: نوح نبی(علیه السلام) که درون کشتی لوحی قرار داد. که بر روی آن کف دستی با پنج انگشت آن کشیده شده و بر هر انگشت نامهای اصحاب کسا(علیه السلام) یعنی: محمّد، ایلیا، فاطمه، شبّر و شبیر ـ نقش بسته و در وسط دست این جمله نوشته بود:
«ای خدا و ای یاور من؛ به واسطة لطف و رحمت خویش و به [حقّ] این نفوس مقدس دستم را بگیر. اینان همگی بزرگان و گرامیانی هستند که تو به خاطر ایشان عالم را آفریدهای. خداوندا، به برکت اسامی اینان مرا یاری نما، و تو یکتای توانا بر هدایت من به سوی حق و حقیقتی».
و در بیان اهمیت عدد 19 آنکه بعضی از امامان(علیه السلام) در امور خود آن را به کار میگرفتهاند. از امام علی(علیه السلام) روایت شده که آن حضرت(علیه السلام) درجنگها به همراه خود نقشی را حمل میکردند که در محیط دایرة آن حروف بسمله در 19 خانه و به ازای هر خانه نامی از نامهای نیکوی خداوند قرار داده شده بود که با آن حروف آغاز میشد. و آن حضرت این را در خط مقدم سپاه حمل مینمودند و به وسیلة آن به خداوند توسل میجستند تا بر دشمنان غلبه یابند.
همچنین روایت شده، آن هنگام که عطش بر امام حسین(علیه السلام) و اصحابش غلبه یافت، آن حضرت(علیه السلام)، نیزهای برگرفت و پشت خیمهها 19 خط به سمت قبله کشید و آن را حفر نمود، در اثر آن چشمه آبی جوشید که از آن نوشیدند و سپس از بین رفت و اثری از آن باقی نماند. در اینجا میپرسیم؛ چرا آن حضرت(علیه السلام) فقط 19 خط کشیدند و نکتة قابل توجه آنکه تعداد این خطها برای مورخ دارای اهمیت بوده که آن را نقل کرده است.
6. در روایتی آمده است که امام کاظم(علیه السلام) به راهبی فرمودند: «خداوند، چند اسم دارد که اگر به وسیلة آنها خوانده شود، ردّ نمیشود؟»
آن راهب عرضه داشت: اسامی خدا زیاد است امّا آنچه که به طور حتم سائلش را ردّ نمیکند، هفت تاست.
امام کاظم(علیه السلام) فرمودند: «هر تعداد از آنها را که میدانی برایم بازگو».
راهب پاسخ داد: به خدا سوگند، هیچ یک از آنها را نمیدانم...
محدث قمی میگوید:
«مقصود از اسماء هفتگانه، همة معصومین(علیه السلام) هستند. زیرا نامهای گرامی ایشان از آن فراتر نیست و آن عبارت است از: «محمد، علی، فاطمه، حسن، حسین، جعفر و موسی» علیهمالسلام. و بنابراین تأویل «السبعالمثانی» در این آیة شریفه مشخص میشود:
«و لقد آتینٰک سبعاً من المثانی و القرآن العظیم؛7 و به راستی به تو [پیامبر] سبعالمثانی و قرآن بزرگ را عطا کردیم».
عدد هفت دارای اسرار عظیمی است که در آسمانها و زمینهای هفتگانه، تعداد روزهای هفته، تعداد طواف دور کعبه و تعداد نامهای امامان(علیه السلام) ظهور یافته است.
منبع:ماهنامه موعود شماره